Olympische nieuwsflits Sportdesk 19 februari 2018

dinsdag 14 augustus, 2018

Derde op de medaillelijst

De zeer succesvolle eerste paar dagen in Pyeongchang, met maar liefst vier keer een gouden medaille in een paar dagen tijd, kregen de afgelopen week een mooi vervolg. Er was goud voor Jorien ter Mors op de 1.000 meter schaatsen en er was goud voor de debuterende Esmee Visser op de 5.000 meter. Hierdoor staat TeamNL inmiddels op zes gouden plakken, waarmee het in het algemene klassement op plek 3 komt te staan. Slechts grootmachten Noorwegen en Duitsland dient TeamNL voor zich te dulden. Een prestatie van formaat.

Toch was er ook teleurstelling. Annouk van der Weijden reed een persoonlijk record op de 5.000 meter, maar liep op negentienhonderste seconde een medaille mis. Sven Kramer slaagde er wederom niet in om de enige nog ontbrekende medaille, op de 10.000 meter, aan zijn imposante prijzenkast toe te voegen. Tot slot werd Sjinkie Knegt gediskwalificeerd op de 1.000 meter shorttrack voor het geven van een duw. Overigens behaalde Jorrit Bergsma wel zilver op de 10.000 meter, waardoor TeamNL nog wel in de prijzen viel op dat nummer.

Wat kunnen we nog van TeamNL verwachten? Zondag kwalificeerden de mannen zich voor de halve finale bij de ploegenachtervolging schaatsen. Woensdag nemen de titelverdedigers Sven Kramer, Jan Blokhuijsen en Koen Verweij (mits de laatstgenoemde niet wordt vervangen door Patrick Roest) het op tegen Noorwegen. De andere halve finale gaat tussen Zuid-Korea, dat de snelste tijd noteerde tijdens de kwartfinale, en Nieuw-Zeeland. Woensdag om 12.28 uur (Nederlandse tijd) rijdt TeamNL de halve finale. De finale zal worden verreden om 13.13 uur.

Inmiddels zijn Jan Smeekes, Ronald Mulder en Kai Verblij in actie gekomen op de 500 meter. De twee eerstgenoemden stonden in Sotsji op dit nummer op het podium. Helaas konden zij deze prestatie maandag niet herhalen. Ook voor Kai Verblij was een podiumplaats niet weggelegd. Bij de ploegenachtervolging voor vrouwen is bekend dat Ireen Wüst, Marrit Leenstra en Antoinette de Jong zich daar hebben geplaatst voor de halve finale.

Wat kan een atleet doen tegen een sanctie van het IOC?

Kei Saito, een Japanse shorttracker, is betrapt op het gebruik van doping. Hij zou het middel “acetazolamide” hebben gebruikt. Het middel acetazolamide staat op de verboden lijst van de World Anti-Doping Agency, kortweg het “WADA” genoemd. Acetazolamide staat op deze lijst omdat het middel spierversterkers zou maskeren. Saito werd per direct geschorst. Wie neemt die beslissing en wat kan Saito nog tegen die beslissing doen?

De verboden lijst maakt onderdeel uit van de World Anti-Doping Code (“de Code”) en wordt door de WADA uitgegeven. Zo vaak als de WADA dat nodig acht, maar in ieder geval eens per jaar. Overtreding van een norm uit de Code door een atleet wordt gesanctioneerd in Rule 59 van het Olympisch Charter. Het Olympic Charter is het Olympisch Handvest. Als sancties kunnen worden opgelegd: tijdelijke of permanente ‘onverkiesbaarheid’ of uitsluiting van de Olympische Spelen, diskwalificatie of intrekking van de accreditatie. In geval van diskwalificatie of uitsluiting dient een eventueel gewonnen medaille te worden ingeleverd. Uiteraard geldt dit alleen voor de medaille die betrekking heeft op de betreffende overtreding. Medailles die op een ander onderdeel zijn gewonnen, kunnen een atleet wel worden ontnomen, mits deze zijn gewonnen op dezelfde Spelen als de spelen waar de overtreding betrekking op heeft. Of ook de andere medailles worden ontnomen, hangt van de omstandigheden van het geval af. Het IOC is verantwoordelijk voor het onderzoek naar een voorval en het opleggen van een sanctie. Alle sancties gelden direct nadat deze zijn opgelegd, tenzij het IOC anders besluit.

Saito was nog niet in actie gekomen. Van een medaille inleveren kon dus geen sprake zijn. Volstaan kon worden met het uitsluiten van Saito van de Spelen. Saito kan binnen drie jaar na de Spelen, te rekenen vanaf de dag van de sluitingsceremonie, in beroep gaan tegen de beslissing van het IOC. Dit kan Saito doen door een procedure aan te spannen voor de Court of Arbitration for Sports (“CAS”). Dit sportarbitrageïnstituut is gevestigd in Lausanne, Zwitersland. Een atleet die een procedure wil aanspannen voor het CAS dient in beginsel wel eerst alle overige middelen om tegen een sanctie op te komen, te hebben uitgeput. Het CAS is dus een allerlaatste middel om tegen een sanctie op te komen. Het kan natuurlijk zo zijn, dat een snelle uitspraak van het CAS vereist is en er geen tijd is om alle andere procedure te doorlopen, bijvoorbeeld als een deelname aan een onderdeel afhangt van de uitspraak van het CAS. Voor dergelijke gevallen richt het CAS een Ad hoc Divisie in.

Van de Ad hoc Divisie heeft Saito geen gebruik gemaakt. Hij heeft echter al aangekondigd te zullen blijven vechten om aan te tonen dat hij ‘schoon’ is. Het is dus mogelijk dat hij nog terecht komt bij het CAS.

De MenD Sportdesk

De MenD Sportdesk biedt de kennis en ervaring op die terreinen waar partijen in de sportwereld mee in aanraking komen. Naast sportclubs, sporters en werkers in de sport adviseren we ook ondernemingen die bijvoorbeeld leverancier zijn in de sportwereld of als sponsor betrokken zijn.

We hebben ruime ervaring als lid van rechtsprekende organen van diverse sportbonden, als bestuurslid van sportverenigingen, als legal partner van de FGHS (brancheorganisatie voor sportleveranciers) en als begeleider van individuele sporters.

Vragen?

Mocht u nog vragen hebben dan kunt u een e-mail sturen aan sportdesk@mend.nl

Over ons

MenD Advocaten is gevestigd te Amersfoort en Amsterdam en richt zich op ondernemingen en ondernemers. MenD adviseert en procedeert op onder meer de volgende terreinen commerciële contracten, vennootschappelijke structuren, vastgoed, fusie en overnames, HRM, IT, privacy, verzekeringen en aansprakelijkheid, financieringen en privacy.

Sportdesk

Onze rechtsgebieden